ریز‌رخساره‌ها، محیط رسوبی و چینه‌نگاری سکانسی سازند داریان در یکی از میادین خلیج فارس

نویسندگان

دانشکده علوم زمین، دانشگاه تهران، تهران

10.22084/psj.2020.22274.1248

چکیده

سازند داریان (شعیبا) به دیرینگی آپتین-آلبین یکی از مخارن مهم نفتی در زاگرس و خلیج فارس به شمار می‌رود. این سازند در میدان مورد مطالعه قابل تقسیم به چهار بخش کربناته زیرین با لیتولوژی آهک کرم تا تیره رنگ با وجود حفرات انحلالی، بخش زبانه کژدمی با لیتولوژی مارنی به رنگ خاکستری تیره و فاقد ساخت رسوبی، بخش کربناته بالایی آهک تمیز به رنگ خاکستری تیره تا روشن و بخش آواری‌های راس با لیتولوژی ماسه‌ای سیلتستونی و شیل می‌باشد. بررسی ریزرخساره‌های سازند داریان در این میدان منجر به شناسایی 3 رخساره آواری و 8 رخساره کربناته شد که در 5 کمربند رخساره‌ای شامل دلتا، رمپ داخلی، رمپ میانی، رمپ خارجی و حوضه ژرف رسوب کرده‌اند. آنالیز و تفسیر رخساره‌ای با توجه به فونای موجود در میدان مورد نظر انجام شد که عمدتا نشانگر محیط کم‌عمق دریایی می‌باشد. عدم نقطه عطف و تغیبرات یکنواخت در رخساره‌ها و عدم وجود موجودات ریف‌ساز مانند مرجانها و رودیست‌ها و جایگزین شدن جلبک‌های لیتوکودیوم-باسینلا که این موجودات توانایی کمتری در ساختن ریف‌های بزرگ دارند، بنابراین این محیط رسوبی به صورت یک رمپ کربناته پیش‌بینی شد که دارای ریف‌های کومه‌ای و پشته‌ای می‌باشد. تعداد سه سکانس رسوبی رده‌ی سوم کربناته در میدان مورد مطالعه شناسایی شد این سکانس‌ها به ترتیب در آپتین پیشین، میانی و پسین بر اساس سن نسبی قرار گرفتند. در سکانس‌ اول و سوم مرزهای سکانسی توسط ناپیوستگی‌ها و عوارض مربوط به آنها شناخته می‌شود و در سکانس دوم پسروی آب و تبدیل شدن رخساره‌های حوضه‌ی اینتراشلفی )حوضه‌ی کژدمی( به رخساره‌های کم عمق...

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Microfacies, sedimentary environment, sequence stratigraphy of Dariyan formation in one of the Persian Gulf fields

نویسندگان [English]

  • M. Bahrehvar
  • H. Rahimpour‑Bonab
  • N. Jafarzadeh
چکیده [English]

The Dariyan Formation (Shuaiba equivalent) with Aptian-Albian in age is one of significant reservoirs in the Zagros and the Persian Gulf. This formation in the study field (western Persian Gulf) include sequence of 185 orbitolinaid shallow and deep carbonate facies. The Dariyan Formation in this area is divisible into four zones: Lower Dariyan with gray Limestone and dissolution cavities, Kazhdumi Toungue with dark gray Marl and without structure, Upper Dariyan dark to light clean Limestone and Upper clastics with Sandy Siltstone and Shale. Microfacies study of the Dariyan led to recognition of 8 microfacies and 3 petrofacies in 5 facies belt inclusive Delta, Inner ramp, Mid-ramp, Outer ramp and Basin. Microfacies interpretation which is done based on the fauna mainly indicates shallow marine environment. Also uniform variation of microfacies and absence of rim and buildup faunas, and replacement of corals and rudists by the Lithocodium-Bacinella is coeval with the Oceanic Anoxic Event 1a, that Lithocodium-Bacinella had fewer abilities to build huge reefs so this depositional environment predicted as carbonate ramp with patch reefs and mounds. The three sequences were recognized in the study field. These sequences belong to Early, Middle and Late Aptian, respectively. In the first and third sequences, the sequence boundaries were identified by the unconformities and their related features, while in the second sequence, the retrogradation and alteration of the intrashelf basin facies (Kazhdumi) to shallower fscies were recognized. The maximum flooding surface was also identified by the maximum transgrassion and deep outer ramp and ...

کلیدواژه‌ها [English]

  • Dariyan formation
  • Aptian-Albian
  • microfacies
  • Sequence Stratigraphy
  • Persian Gulf